รวม"ตอแหล"…!!!!สัมภาษณ์สด "เสนาธิการ"…ในห้องสุมหัว…. boonsitthi999

-------------------

"ตอแหล"…!!!!สัมภาษณ์สด "เสนาธิการ"…ในห้องสุมหัว….1...

หลัง จากแยกย้าย…กับเสี่ยขาว..ในค่ำคืนนั้น
ผมกลับบ้านด้วยหัวอันหนักอึ้ง
เรื่องราวต่างๆที่ถูกปกปิดและซุกอยู่ในลิ้นชัก ทำให้ผมต้องคิดวกไปเวียนมา
เรื่องราวที่เกิดขึ้นในตอแหลแลนด์ มันช่างซับซ้อนซ่อนเงื่อน..จริงๆเท็จๆ
แผนการต่างๆ..ถูกกำหนดและได้ดำเนินการไปตามนั้น
บางครั้ง..เมื่อแผนนั้นมาถึงครึ่งทาง จำต้องปรับแผน..หรือเปลี่ยนแผนใหม่
เพื่อให้สอดคล้องกับสถานการณ์ นั่นคือที่มา..ของความสับสน
ผมนอนครุ่นคิดในหัวทั้งคืนจนเผลอหลับไปตอนรุ่งสาง
ความกังวล…ความคิดมาก..ความสับสน
ทำให้ผมฝันเป็นตุเป็นตะว่า..ผมเป็นนักข่าว..
ผู้คร่ำวอดอยู่ในสายข่าวการเมือง..สังกัดหนังสือพิมพ์ของเสี่ยขาว
ผมใช้ชีวิตเป็นนักข่าวมากว่าสามสิบปี
ถ้ามีงานสัมภาษณ์บุคคลสำคัญ
เสี่ยขาว..เจ้านายขอผม
จะให้ผมเป็นหัวหมู่ทะลวงฟันบ่ายวันนั้น…
เจ้านายได้โทรศัพท์ตามผม..ให้ไปพบที่ห้องทำงาน
เจ้านายยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้ผม
ในกระดาษแผ่นนั้น..มีชื่อของบุคคลคนหนึ่ง..และชื่อของสถานที่แห่งหนึ่ง
เจ้านายบอกให้ผมจดจำชื่อและสถานที่ไว้ พร้อมขอกระดาษแผ่นนั้นคืน
เจ้านายบรรจงฉีกมันเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
ก่อนที่จะโยนมันลงไปในชามเหล็ก..แล้วจุดไฟเผามัน
น้อยครั้งนัก..ที่ผมจะเห็นเจ้านาย..ใช้ชามเหล็กใบนั้น
เจ้านายสั่งผมด้วยน้ำเสียงเรียบๆ
เย็นนี้..หกโมง..คุณไปคนเดียว..ห้ามพาช่างภาพหรือคนขับรถไปด้วย
ถ้าใครถามชื่อคุณ..ให้บอกว่า..เสี่ยขาวตองเก้าให้มา..และไม่ต้องพูดอะไรอีก..
ผมรู้ในทันที…งานใหญ่เข้าอีกแล้ว
ผมออกจากห้องเจ้านาย..กลับไปที่โต๊ะทำงาน..หยิบสมุดจดข่าวประจำตัว..และ
ปากกาแท่งนั้น แท่งที่มี..สีสามสี..อยู่ในแท่งเดียวกัน..น้ำเงิน..แดง..ดำ
ผมจะใช้มัน..เมื่อมีงานใหญ่
สีน้ำเงิน..คือคำสัมภาษณ์ที่มาจากผู้ถูกสัมภาษณ์
สีแดง..คือคำสัมภาษณ์ที่บอกที่มาว่าเป็นแหล่งข่าว
สีดำ..คือคำสัมภาษณ์ที่บอกที่มาว่าเป็นข่าวลือผมเหลือบดูนาฬิกา…ที่ข้อมือ
อีกสองชั่วโมงถึงเวลานัดหมาย ผมเริ่มเขียนคำถาม..ลงในสมุดจดข่าว
คำถามปูพื้น..ว่าด้วยเรื่องทั่วไป
คำถามเจาะลึก..ว่าด้วยเรื่องผู้เกี่ยวข้อง
คำถามหมัดเด็ด..ว่าด้วยเรื่องความลับ
และคำถามวัดใจ..ว่าด้วยเรื่องคอขาดบาดตายอาชีพนักข่าว…สามสิบกว่าปี
ทำให้ผมใช้เวลาไม่นานนัก..ในการเขียนคำถาม
คำถามที่จะสัมภาษณ์ส่วนใหญ่จะเป็นคำถามที่ผู้อ่านหนังสือพิมพ์
ยังไม่แน่ใจในเรื่องราวนั้น..และต้องการรู้ความจริง….
ใคร..ทำอะไร..ที่ไหน.ผมเดินออกจากโรงพิมพ์…
เงยหน้ามองท้องฟ้าเย็นนี้ท้องฟ้าโปร่ง..ไร้เมฆฝน ผมภาวนาในใจ
คืนนี้..คำถามที่ผมเตรียมไว้..คงมีคำตอบทุกข้อ
พรุ่งนี้..สกู๊ปหน้าหนึ่ง..จะได้ลงบทสัมภาษณ์ของ..เสนาธิการ..ในห้องสุมหัว
ผมแนบศีรษะ…กับพนักพิงในรถ
ผมคิดในใจ..ถ้าผมรู้ล่วงหน้าและมีเวลามากกว่านี้
ผมจะถามผู้อ่านหนังสือพิมพ์ว่า….ถ้าเขาเป็นผม..เขาจะถามอะไร..กับ
..เสนาธิการในห้องสุมหัว(…ยังมีต่อ…)

"ตอแหล"…!!!!สัมภาษณ์สด "เสนาธิการ"…ในห้องสุมหัว….2..."

เย็นวันนั้น…ภายในห้องรับรอง..ณ.สถานที่แห่งหนึ่ง
ผม : สวัสดีครับ..
ท่านเสนาธิการ : สวัสดี
ผม : ผมขอเรียกท่านว่า..ท่านเสธ..ได้ไหมครับ
เสนาธิการ : โอ๊ย..อย่าเลย ผมไม่มียศ..ไม่มีตำแหน่ง อีกอย่าง..ผมอายุขนาดนี้แล้ว
ผม : แล้วท่านสะดวก..ที่จะให้ผมเรียกท่านว่า..อะไรครับ
เสนาธิการ : เรียก..ผู้กำกับแล้วกัน
ผม : คำว่า..ผู้กำกับ..ท่านหมายถึง..อะไรครับ
ผู้ กำกับ : ผมจะยกตัวอย่างให้ฟัง เช่น..การสร้างหนังสักเรื่อง
ต้องมีผู้อำนวยการสร้าง
ผู้กำกับการแสดง..ผู้กำกับฝ่ายศิลป์..ฝ่ายเทคนิค..และฝ่ายอื่นๆ
ผมเป็นเพียงหนึ่งในนั้น
ผม : ตามที่ท่านพูด..แปลว่า..มีคนมากมายอยู่ใน..ห้องสุมหัว..ใช่ไหมครับ
ผู้กำกับ : ผม..ไม่ได้หมายความอย่างนั้น
ผม : แล้วท่าน..คิดว่าเท่าไร..ครับ
ผู้กำกับ : เริ่มต้นสองสามคน ตอนนี้ไม่เกินสิบ
ผม : ท่านผู้กำกับ..เป็นประธาน
ผู้กำกับ : ผมไม่มีความสามารถขนาดนั้น
ผม : ท่านพอจะบอกได้ไหมครับ..ว่ามีใครบ้าง
ผู้กำกับ : เรื่องนี้…(..หยุดคิด..)..ผมคงบอกไม่ได้
ผม : หมายถึง..ท่านไม่รู้จัก..หรือ..ท่านไม่สะดวกครับ
ผู้กำกับ : คุณ..ตองเก้า..ซักเก่งเหมือนกันนี่
ผม : …(..ยิ้ม..)…
ผม : ท่านผู้กำกับ..พอจะบอก..จุดกำเนิด..ของห้องสุมหัว..ได้ไหมครับ
ผู้กำกับ : ก็ไม่มีอะไรมาก มันเริ่มต้น..ตั้งแต่..คนเหนือชื่อใต้ ได้เป็นผู้บริหาร
ผม : ท่าน..หมายถึง..ปีที่หนึ่ง..หรือ..ปีที่สี่..ของสมัยแรก..ครับ
ผู้กำกับ : ปีที่หนึ่ง
ผม : …(..แสดง..สีหน้างงๆ..)…
ผู้กำกับ : ไม่ต้องสงสัยไปหรอก เรา..update..ข้อมูลตลอด
ผม : นี่แสดงว่า..อดีตผู้บริหาร..ถูกจับตามาตั้งแต่ต้น
ผู้กำกับ : …(..หัวเราะ..หึหึ..ในลำคอ..)…
ผม : ท่านครับ..ทำไม..คนในห้องสุมหัวถึงสนใจ..คนเหนือชื่อใต้
ผู้กำกับ : ข้อมูลต่างๆ..บ่งชี้ว่า..ในอนาคต..เขาจะใหญ่คับตอแหลแลนด์
ผู้กำกับ : …(..จิบกาแฟ..)…
ผม : …(..จิบกาแฟ..)…
ผู้กำกับ : ที่ผมพูด..ถูกต้องไหม
ผม : เรื่อง……
ผู้กำกับ : เขาจะ..เป็นใหญ่..เป็น..hero..
ผม : ครับผม : ท่านครับ..ผมขอย้อนกลับไปที่..ห้องสุมหัว..อีกหน่อยได้ไหมครับ
ผู้กำกับ : ว่ามา
ผม : ผมขอเรียนถาม..โครงสร้างของ..ห้องสุมหัว
ผู้กำกับ : ไม่ใหญ่โต..มีประธานหนึ่งคน นอกนั้นเป็นกรรมการ ไม่มียศ..ไม่มีตำแหน่ง
ส่วนผมดูแลกิจการขององค์กร..ให้อยู่ใน..line
ผม : แสดงว่า..ท่านรู้เรื่องทั้งหมด
ผู้กำกับ : อาจจะไม่ทั้งหมด..แต่..เกือบหมด
ผม : ท่านทราบใช่ไหมครับ..เรื่องที่..เครื่องบินของการบินไทย..ไฟไหม้
ผู้กำกับ : นั่นมัน..เรื่องเก่า
ผม : คนเหนือชื่อใต้..เกือบสิ้นชื่อ
ผู้กำกับ : เขา..มันดวงแข็ง
ผู้กำกับ : เดี๋ยว..ผมให้เด็ก..ยกกับข้าวมากินกัน คุยไปกินไป อ้อ..จะดื่มอะไรไหม
ผม : ขอเบียร์ครับ..ขอบคุณครับ
ผม : ท่านยังเล่า..โครงสร้างไม่จบเลย
ผู้กำกับ : อยากรู้อะไรล่ะ
ผม : ประธาน..และกรรมการ..เป็นใคร..มาจากไหนครับ
ผู้กำกับ : ผมว่า..คุณตองเก้า..ถามลึกเกินไปแล้วน๊ะ
ผม : ผมขอตื้นๆ..ก็ได้ครับ
ผู้กำกับ : …(..หัวเราะ..ชอบใจ..)…
ผู้กำกับ : ผมบอก..ให้แค่ตาตุ่มก็แล้วกัน..
ผู้กำกับ : …(..หัวเราะ..อีก..)…
ผู้ กำกับ : ขืนผมบอก..ถึงลำคอ
คุณกับผม..คงได้ไปทัศนาจร..ไหว้พระเก้าวัด..แน่ๆประธานอายุมากกว่าผม..
ท่านอยู่ของท่านมานาน กรรมการคนอื่นๆ..อายุไล่เลี่ยกัน
ส่วนมาก..มักไม่ค่อยออกมาพูด ไอ้ที่ออกมาร้องกระเฌอ..นั่นมันเด็กๆ
เอาไว้ใช้เป็น..แขน..ขา
เราใช้ระบบ..one.man..one.vote..บางเรื่อง..ผมอาจจะไม่เห็นด้วย
แต่ผมก็ต้องยอมรับ..ผลการลงคะแนน
ผม : ประธาน..มีอำนาจ..ตัดสินใจขั้นสุดท้าย
ผู้กำกับ : ส่วนมาก..ก็ตามท่านประธาน
ผม : ท่าน..จะยกตัวอย่างได้ไหมครับ..ที่ท่านไม่เห็นด้วย
ผู้กำกับ : เรื่อง..ขอคืนพื้นที่..ผมไม่เห็นด้วย
ผม : ท่าน..หมายถึง..จากหนัก..ไปหา..หนักมาก
ผู้กำกับ : …(..จิบเบียร์..พยักหน้า..)…
ผม : ผม..ต้องขอโทษท่านล่วงหน้า ถ้าคำถามต่อๆไปของผม
จะสร้าง..ความลำบากใจให้กับท่าน
ผู้กำกับ : คุณถามมาเถอะ..เรื่องไหนตอบได้ก็ตอบ
เรื่องไหน..ที่ผมคิดว่า..คุณไม่ควรรู้..ผมก็จะเฉย
ผม : ถ้าท่านเฉย..แปลว่า..ท่านยอมรับ
ผู้กำกับ : …(..ผงกศีรษะ..)…
ผู้กำกับ : ถือเป็น..กติกา..สำหรับคืนนี้
ผม : ครับ..
ท่าน ผู้กำกับ…ได้ขอตัว..ไปห้องน้ำ ผมเงยหน้ามองเพดานห้อง
ครุ่นคิดถึง..คำถามปูพื้นผมได้ถามไปพอสมควร ต่อไป..ผมคงต้องใช้คำถามเจาะลึก
เพื่อค้นหาคำตอบให้ได้ ….(..ยังมีต่อ..)

"ตอแหล"…!!!!สัมภาษณ์สด "เสนาธิการ"…ในห้องสุมหัว….3..."

…. เสี่ย ขาว…ตั้งอกตั้งใจอ่าน..บทสัมภาษณ์
..ที่ผมได้มาเสี่ยขาว..อ่านไป..ผงกศีรษะไป
บางครา..เงยหน้า..มามองหน้าผมเมื่ออ่านจบ..
เสี่ยขาวเจ้านายของผม..บอกให้ตีพิมพ์ได้เลย
ผม : ท่านไม่กลัว..หรือว่า…….
ผู้กำกับ : ผมแก่แล้ว..ผู้กำกับ : …(จิบเบียร์)…
ผู้กำกับ : คุณตองเก้า..ลองปลาคังลวก..สิ
ผม : ครับ
ผู้กำกับ : ทุกวันนี้..ผมเน้น..ผักกับปลา..มันย่อยง่าย
ผม : …(..ตักปลา..เข้าปาก..)…
ผู้กำกับ : …(..จิบเบียร์..)…
ผม : ท่านครับ..ผมขอถามเรื่อง..เสื้อแดง..เมื่อเดือนเมษา..ปี52
ผม : จริงไหมครับ..ที่มีคนตายหลายคน
ผู้กำกับ : คุณ..ไปเอาข่าวมาจากไหน
ผม : ชาวบ้าน..ที่อาศัยอยู่ข้างวัดลาดพร้าว..ครับ
ผู้กำกับ : …(..จิบเบียร์..)
ผม : พวกเขา..ยืนยันว่า..ปีนั้น..ทหารมาอยู่เต็มวัด..และไม่อนุญาตให้คนภายนอกเข้าไป..มีการเผาศพทั้งกลางวัน..กลางคืน..อยู่สองสามวัน
ผู้กำกับ : แล้วคุณ..เชื่อไหมล่ะ
ผม : แหล่งข่าว..ยืนยันครับ
ผู้กำกับ : …(..เงียบ..)…
ผม : เรื่อง..รปภ.สองคน..ที่ไปร่วมชุมนุมกับคนเสื้อแดง..ภายหลัง..ถูกมัดมือมัดเท้า..จมน้ำตายอยู่ในแม่น้ำเจ้าพระยา
ผู้กำกับ : คนเรา..ดวงมันถึงฆาต
ผม : มัน..ไม่โหดร้าย..ไปหน่อยหรือครับ
ผู้กำกับ : การจะทำการใหญ่..บางครั้ง..ก็ต้องทำ
ผม : ท่าน..ก็เห็นด้วย
ผู้กำกับ : ตอนนั้น..ใช่
ผม : …(..จิบเบียร์..)
..ผม ขอโทษ…ท่านผู้กำกับ..เพื่อไปทำธุระส่วนตัว
ก่อนลุกออกจากโต๊ะ..ผมเหลือบไปเห็น..ผู้กำกับ..เงยหน้ามองเพดาน..
พร้อมเทเบียร์เข้าปาก..หมดแก้ว
ผู้กำกับ : ผมขอถาม..คุณบ้าง
ผม : …ครับ…
ผู้กำกับ : ทำไม..เสี่ยขาว..ส่งคุณมา
ผม : ข้อแรก..ผมอยู่กับเจ้านายมานาน..รู้นิสัยกัน ข้อสอง..ผมชอบดื่มเบียร์..เหมือนท่านและข้อสุดท้าย..ผมเป็น..คนเสื้อแดง
ผู้กำกับ : เจ้านายคุณ..เป็นคนฉลาด ถ้าให้คนสีอื่นมา..
คำถามคงไม่เจาะ..ลงไปที่ต้นตอของปัญหา
ผม : …(..ยิ้ม..)…ขอบคุณครับ
ผม : ผมจะเรียน..ให้..เจ้านาย..ทราบ
ผม : เริ่มต่อ..เลยน๊ะครับ
ผู้กำกับ : …(..ผงกศีรษะ..)…
ผม : เมื่อเมษา..ปี52 ถ้าแกนนำ..ไม่ยอมสลายการชุมนุมอะไร..จะเกิดขึ้น..ครับ
ผู้กำกับ : คงเหมือน..ที่ราชประสงค์
ผม : ตอนนั้น..แกนนำรู้ไหมครับ
ผู้กำกับ : คงรู้..ว่า..เอาจริง
ผม : ตอนนั้น..ส่วนมากเป็นผู้หญิง
ผู้กำกับ : …(..หัวเราะ..)…
ผู้กำกับ : คุณรู้ไหม..ผู้หญิง..ดุกว่า..ผู้ชาย
ผม : …(..หัวเราะ..แหะแหะ..)…
ผม : ครับท่าน…
….(..ยังมีต่อ..)….

"ตอแหล"…!!!!สัมภาษณ์สด "เสนาธิการ"…ในห้องสุมหัว….4..."

เสียงโทรศัพท์…จากมือถือ..ของผู้กำกับดังขึ้น
ท่าน..มองที่หน้าจอ..ก่อนที่จะปิดเครื่อง..
ผม : ท่านครับ..เดี๋ยวผมออกไปรอ………….
ผู้กำกับ : ไม่ต้องห่วง..รายงานตามปกติ ..เอ้า..คุยต่อ
ผม : ท่าน..มองการต่อสู้..ของคนเสื้อแดง..ว่าเป็นไง..ครับ
ผู้กำกับ : พวกเขา..ไม่มีวันชนะ
ผม : ไม่มีทาง..หรือครับ
ผู้กำกับ : ใช่..อย่างน้อย..ภายใน..สองสามปีนี้
ผม : อะไร..ทำให้ท่านมั่นใจ..ครับ
ผู้กำกับ : คุณคิดว่า..พวกเขา..กำลังต่อสู้อยู่กับใคร
ผม : ….เออ……
ผู้กำกับ : พูดมาได้เลย..ไม่ต้องเกรงใจ
ผม : สู้กับ..ชนชั้นปกครอง
ผู้กำกับ : นั่น..ส่วนหนึ่ง
ผู้กำกับ : คนเสื้อแดง..กำลังสู้กับ..เงาตัวเอง
ผม : …(..ผมงง..จริงๆ..)…
ผู้กำกับ : ทำไม..น่ะหรือ คุณตองเก้า..ลองมองย้อนไปในอดีตทุกครั้ง..ที่ประชาชน..ดูเหมือนชนะ แต่..ก็กลับมาแพ้อีกทุกที
ผู้กำกับ : …(..หยุดคิด..)…
ผู้กำกับ : ประชาชน..เป็นคนกลุ่มเดียว ที่ไม่มีองค์กรสังกัดไม่มีเงินทุน..
ไม่มีระบบจัดการ..และส่วนมากยากจน
ผม : พวกเขายากจน..แต่..พร้อมจะสู้
ผู้กำกับ : พวกผม..สู้ด้วยเงินของพวกคุณ ส่วนพวกคุณ..สู้ด้วยเงินของพวกคุณเอง
ผู้กำกับ : คุณ..คิดว่า..ใครสายป่าน..ยาวกว่ากัน
ผม : ถ้างั้น..คนเสื้อแดง..ต้องแพ้ตลอดกาล
ผู้กำกับ : มีอยู่ครั้งเดียว..ที่ใกล้ชัยชนะ..มากที่สุด
ผม : …(..รู้สึก..ตื่นเต้น..)…
ผู้ กำกับ : วันที่คนเสื้อแดง..ล้อม..ราบ11
ถ้าวันนั้น..แกนนำ..สั่งให้ผู้ชุมนุม..ถอดเสื้อออก..คล้องแขนกัน..เดินเรียง
แถวหน้ากระดานเข้าไป..ถ้าแถวหน้าล้ม..แถวสองเดินหน้าต่อไป
ผม..คิดว่า..พวกคนสีเขียววางปืนแน่
ผม : เสียดาย..น๊ะครับ
ผู้กำกับ : ใช่..น่าเสียดาย..เกือบได้เหมือนกัน
ผม : …(..จิบเบียร์..)…
ผู้กำกับ : …(..จิบเบียร์..)…
ผม : ถ้าวันนั้น..คนเสื้อแดงชนะ..อะไรจะเกิดขึ้น..ครับ
ผู้กำกับ : คนในห้องสุมหัว..จะเล่นแรงยิ่งขึ้น..และคราวนี้………
ผม : ผม..พอจะคาดการณ์ได้..ครับ
ผู้กำกับ : ผม..ไม่ได้ขู่
ผม : ผม..ทราบครับ
ผู้กำกับ : คนเสื้อแดง..มีโอกาสชนะ..แต่..ไม่ใช่ตอนนี้
ผม : ท่าน..พอจะบอกวิธีชนะ..ได้ไหมครับ
ผู้กำกับ : ผม..เอาพวกตัวเองมาขาย คุณ..จะให้ผม..ฆ่าเขาอีกหรือ
ผม : ผม..ไม่ได้หวังเช่นนั้น..ครับ เพียงแต่..ท่านอาจจะ..ช่วยรักษาชีวิต ของคนเสื้อแดง..ไม่ให้ตายมากกว่านี้
ผู้กำกับ : ผม..ให้สัมภาษณ์..ก็เพราะเรื่องนี้แหล่ะ
ผม : ท่าน..คิดว่า……..
ผู้ กำกับ :คนเสื้อแดง..ต้องสรรหา..คนที่มีความรู้..รู้ภาษา..ต่างประเทศ..
ยิ่งได้หลายภาษา..ยิ่งดี ส่วนยุทธวิธีคุณตองเก้า..คงรู้ว่า..จะต้องทำยังไง
ผม :ผมคิดว่า..พอจะปะติดปะต่อ..ได้ครับ..
ผมตักกับแกล้ม...เข้าปาก…ครุ่นคิดถึง..สิ่งที่ผู้กำกับพูด..
คนเสื้อแดง..จะต้อง..กู่ร้อง..ก้องโลก..ให้ทุกคนได้ยิน..
ให้ทุกคนได้รู้..ให้ทุกคนได้เห็น..
ผม :ท่านคิดว่า..องค์กร..หรือ..มูลนิธิในต่างประเทศ จะช่วยได้ไหมครับ
ผู้กำกับ : คนเสื้อแดง..ไม่มีทางเลือก ถ้า..จะหาตัวช่วยในประเทศ..คุณลืมไปได้เลย
ผม : นี่แสดงว่า..ทุกภาคส่วน..ถูกครอบงำ..หมดแล้ว
ผู้กำกับ : คุณ..จะเรียกว่า..อะไรก็ได้ ความจริงเป็นแบบนั้น
ผม : ถ้า..สันติ..อหิงสา..ใช้ไม่ได้ คงต้องเลือก..ทางสายอื่น
ผู้ กำกับ : คุณตองเก้า..(..เสียงเข้ม..).. ผมฝากไปเตือน..คนเสื้อแดง
เลิกคิดได้เลย..การใช้กำลัง พวกคุณ..กำลังจะตกหลุมพราง
ที่พวกเขาขุดบ่อล่อไว้ พวกคุณ..กำลังขุดหลุม.. ฝังตัวเอง
ขนาดพวกคุณ..ไม่ได้ทำอะไร ข้อหา..ก่อการร้าย ข้อหา..วางระเบิด
ข้อหา..ลอบสังหารบุคคลสำคัญ อีกสารพัดข้อหา.. คนเสื้อแดงควรคิดให้ดีก่อน
ผม : …(..ถอนหายใจ..จิบเบียร์..)…
ผู้กำกับ : คุณท้อได้..แต่..อย่าถอย
ผม : …(..เงียบ..)…
ผู้กำกับ : ทุกสิ่ง..ทุกอย่าง..ย่อมมีทางออก..และช่องโหว่ กาลเวลา..ยังไงล่ะ
ผม : ผมคิดว่า..คนเสื้อแดง..เหมือนต้นไม้ กว่าจะถึง..วันนั้น..คงถูกเด็ดใบ..เหลือแต่กิ่ง
ผู้กำกับ : ต้นไม้..ผลัดใบ..เป็นเรื่องปกติ ใบใหม่..ย่อมสวยกว่า..ใบเก่า..ที่มีเพลี้ยเกาะอยู่
ผม : ผม..จะรอ..รอวันนั้น….
(..ยังมีต่อ..)….

…..ตอแหล…… "..สัมภาษณ์.สด.."….เสนาธิการ…ในห้องสุมหัว…5…

จริงสิน๊ะ…ใบไม้ใบใหม่..ย่อมสวยกว่าใบไม้ที่เก่าแล้ว
ถ้า..คนเสื้อแดง..ต้องการชัยชนะ คนเสื้อแดงต้องหา..เงินทุน..
จัดตั้งองค์กร..หาผู้มีความรู้ทั้งในตอแหลแลนด์..
และแคว้นอื่นๆ ยังมีคนอีกมาก..
ในแคว้นต่างๆ..ที่รักความเป็นธรรม..และพร้อมจะเดินไปด้วยกัน
ผม : ท่านครับ..ท่านคิดว่าต้นตอของปัญหา..มาจากไหน..ครับ
ผู้กำกับ : คนเหนือชื่อใต้
ผม : ท่าน..หมายถึง..เขาเป็นคนไม่ดี
ผู้กำกับ : ไม่ใช่..อย่างนั้น เขาเป็นคนเก่ง..มี..vision.. แต่..เขา..
ก้าวเร็วไปหน่อย คนในระบบเก่ายอมรับไม่ได้
ผม : ทุกสิ่งทุกอย่าง..ย่อมมีการเปลี่ยนแปลง
ผู้กำกับ : การปรับปรุงเปลี่ยนแปลงให้ดีขึ้น..เป็นสิ่งที่ดี
แต่..การไปขัดผลประโยชน์.. มันอีกเรื่องหนึ่ง
ผู้กำกับ : คุณคิดดูสิ..คนที่อยู่มาก่อน..เคยชี้นิ้ว..สั่งเป็นสั่งตาย
จู่จู่..คนเหนือชื่อใต้..โผล่ออกมาขวาง
คุณจะให้พวกเขา..นั่งดูเฉยๆหรือแบบนี้..มันต้องทุบ
ผม : ผม..ไม่เห็นด้วย..ที่ลากคนเสื้อแดง..เข้าไปรับกรรม
ผู้กำกับ : คุณ..รู้จักคำว่า….ถอนรากถอนโคน….ลึกซึ้งแค่ไหน
ผม : มัน..ออกจะอำมหิต..ไปหน่อย
ผู้กำกับ : สัตว์โลก..ย่อมเป็นไปตามกรรม
ผม : ผมคิดว่า..คนประกอบกรรมชั่ว..ไม่ควรได้ดี
ผู้กำกับ : ช้าหรือเร็ว..เท่านั้น..คุณเชื่อผมสิ สิ่งที่ผ่านมา..มันแค่..
เป็นการสั่งสอนเท่านั้น ของจริง..ยังมาไม่ถึง
ผม : ผมฟัง..จากน้ำเสียงของท่าน เร็วๆนี้..ต้องมีเรื่องใหญ่อีก
ผู้กำกับ : ผม..ถึงให้คุณ..สัมภาษณ์ไง เพื่อ..เตือนสติทุกคน..ทุกฝ่าย
ผม : แบบนี้..คนเสื้อแดง..ควรเก็บตัว..อยู่เงียบๆ
ผู้กำกับ : ตอนนี้..คนเสื้อแดง..ก็ทำได้ดี..เรียกแนวร่วมได้เยอะ
พวกคุณ..มีกิจกรรมอะไร..ก็ทำกันไป..จะได้ไม่เหงา..ไม่งั้นเฉาตาย
ผม..บอกแล้ว..ต้องใช้เวลา..ไม่ใช่ตอนนี้
เบียร์ถูกยกมาเพิ่ม…ท่านผู้กำกับ..ไม่มีทีท่าเหนื่อยล้าหรือเมามาย
คนอายุขนาดท่าน..ยังแข็งแรง..กว่าคนหนุ่มเสียอีก
คำถาม..ที่ผมเตรียมมา..เริ่มพร่องลงไป
นั่นไม่ใช่ปัญหาใหญ่..ปัญหาใหญ่คือ..
ท่านผู้กำกับ.. จะตอบลงลึกมากแค่ไหน..
ผม : ท่านครับ..ทำไม..คนในห้องสุมหัว..ถึงยังอุ้มผู้บริหารคนปัจจุบัน
ผู้กำกับ : ..simple..simple..หน้าหล่อ..หุ่นดี..การศึกษาเพียบพร้อม
พ่อแม่ไม่ด่างพร้อย ที่สำคัญที่สุด..แสดงละครเก่ง..เป็นคนพูดไปวันๆ
ทำอะไร..ไม่ค่อยเป็นชิ้นเป็นอัน พูดได้เรื่อยๆ..ถูกใจแม่ยก
ผม : แต่..มันเป็นผลเสีย..สำหรับตอแหลแลนด์
ผู้กำกับ : คุณ..จะเอาอะไรกับ..ตอแหลแลนด์
ผู้กำกับ : ผมถามคุณตองเก้า…ถ้า..คุณจะเลี้ยงสุนัขสักตัว..ไว้ในบ้าน
คุณจะเลือก..สุนัขที่ดุ..ชอบกัดเป็นนิสัย หรือ..สุนัขที่เชื่อง..ชอบเลีย..ชอบประจบ
ผม : ผม..คงเลือกอย่างหลัง
ผู้กำกับ : แล้วคุณคิดว่า..คนเหนือชื่อใต้..จะยอมให้ปั่นหัวเล่นหรือ
ผม : แน่นอน..เขาคงไม่ยอม
ผู้กำกับ : ผมจะบอกอะไรให้..ถ้า..เขายอมสยบ..ตั้งแต่สมัยแรก..
เก้าอี้ของเขาก็ยังอยู่ เพราะเขาขัดใจท่านประธาน..เรื่อง..การแต่งตั้ง..
หัวหน้าของคนสีเขียว..จึงเป็นเรื่อง
ผม : เรื่องทั้งหมด..ขยายวงออกไป..เพราะท่านประธาน..หรือครับ
ผู้กำกับ : รัก..โลภ..โกรธ..หลง..ทำคนเสียคน..มาเยอะ
ผู้กำกับ : …(..จิบเบียร์..)…
ผม : …(..จิบเบียร์..)…
ผม : ถ้า..ผมจะถามเรื่องส่วนตัว..ของท่านประธาน
ผู้กำกับ : คุณถามดีๆ..แล้วกัน
ผม : เอาเป็นว่า..ท่านประธานหัวเสีย..แค่เรื่องแต่งตั้ง..หรือครับ
ผู้กำกับ : ถ้า..แค่นั้น..ก็..clear..ง่าย
ผม : มีเรื่อง..ลึกซึ้ง..กว่านั้น..หรือครับ
….(..ยังมีต่อ..)….

_________________
"There is nothing either good or bad but thinking makes it so."
- - W.Shakespeare - -

รายงานในข้อความ รายละเอียดโพสต์ เตือนผู้ใช้งาน ลบโพสต์
ข้างบน
ข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว
แก้ไขโพสต์ ตอบกลับพร้อมอ้างอิง

Re: รวม"ตอแหล"…!!!!สัมภาษณ์สด "เสนาธิการ"…ในห้องสุมหัว…. boonsitthi999
ดวงจำปา
โพสต์เมื่อ: กรกฏาคม 5th, 2011, 7:57 pm
ออฟไลน์
ภาพประจำตัวสมาชิก

ลงทะเบียนเมื่อ: กรกฏาคม 4th, 2011, 9:24 pm
โพสต์: 1079
ท่านผู้กำกับ...หลับตา..ใช้นิ้วชี้นิ้วกลางเคาะโต๊ะ ผมมองหน้าท่าน..
ผมแน่ใจว่า..เรื่องที่ท่านจะพูดต่อไป..ต้องสำคัญแน่ๆ
ในที่สุด..ท่านผู้กำกับ..ลืมตา..พร้อมพูดว่า........
คำถามทุกข้อ..ที่เกี่ยวกับท่านประธาน..ไม่ต้องถามแล้ว
ผม..จะพูดไปเรื่อยๆ คุณก็..ฟังตามไป
เรื่องราวต่างๆ...พรั่งพรูออกมา..เหมือนเขื่อนแตก สิ่งที่ผมไม่เคยคิด..
สิ่งที่ผมไม่เคยได้ยิน..สิ่งที่ผมไม่เคยนึก ว่ามัน..จะเป็นไปได้..มันก็เป็นไปแล้ว
ผู้กำกับชวนผม...เดินออกไปรับลมเย็นหลังบ้าน
ท่านชี้ให้ผมดู..สายน้ำ..ที่กำลังไหลเชี่ยว..ในแม่น้ำใหญ่สายนั้น
ผู้กำกับ : คุณตองเก้ารู้ไม๊..มันไหลมาจากไหน
ผม : ทราบครับ..จากแดนเหนือ..และแดนอีสาน
ผู้กำกับ : แล้วธรรมชาติ..การไหล..ของสายน้ำ..ล่ะ
ผม : ไหลจาก..ที่สูง..ลงสู่..ที่ต่ำ..ครับ
ผู้กำกับ : คุณเคยได้ยินไหม..คนเหนือชื่อใต้..คิดจะทำให้..
สายน้ำไหลย้อน..จากปลายน้ำ..ไปหาต้นน้ำ จากที่ต่ำ..ไปหาที่สูง
เขาคิดว่า..มันเป็นการดี ถ้าสายน้ำ..สามารถไหลไป..ไหลมาได้
มันย่อม..ส่งผลดี..มากกว่าผลเสีย
ผม : แล้วท่าน..คิดแบบนั้น..ไหมครับ
ผู้กำกับ : สิ่งไหน..ที่ทำแล้วมีประโยชน์..ผมเห็นด้วย
ผมไม่สนใจว่า..ใครเป็นคนริเริ่ม..หรือใครเป็นคนทำ
ผู้กำกับ : คนเหนือชื่อใต้..เอาแต่คิด..เอาแต่ทำ
เขาลืมนึกถึง..ธรรมชาติของสิ่งต่างๆ..ที่มันควรจะเป็น
เขามัวแต่คิดถึง..การปรับปรุง..การเปลี่ยนแปลง..สิ่งต่างๆรอบตัวเขา..ให้ดีขึ้น
ผม : เขา..ก้าวเร็วไปหน่อย..คนอื่นตามไม่ทัน
ผู้กำกับ : ความสำเร็จของเขา..ทำให้คนบางคนอิจฉา..ริษยา
ผม : มันเป็น..ธรรมชาติของคน..ครับ
ผู้กำกับ : ทำดี..แต่..อย่าเด่น..จะเป็นภัย
ผู้กำกับ : ผมมองดู..สายน้ำนี้ มันทำให้..ผมนึกถึง..น้ำสีดำ..ของแคว้นแขก
ผม : ท่านหมายถึง..น้ำสีดำ..ที่นำมาผลิตพลังงาน
ผู้กำกับ : ใช่..อันเดียวกัน คนเหนือชื่อใต้..เคยพูดถึง..น้ำสีดำ
ตอนนั้น..ราคาของน้ำสีดำ..อยู่ที่สามสิบกว่าดอลล์
เขาทำนายว่า..ราคาของมันจะขึ้นไป..ห้าสิบดอลล์..
และจะทะยานไปถึง..หนึ่งร้อยดอลล์
ผม : ตอนนั้น..คนทั่วไป..หัวเราะเยาะเขา
ผู้กำกับ : ใช่..ผมจำได้
ผู้กำกับ : ...(..หยุดพูด..มองสายน้ำ..)...
ผู้กำกับ : คุณรู้ไหม...คนเหนือชื่อใต้..วางแผนรับมือ..อย่างไร
ผม : ...(..มองหน้า..ผู้กำกับ..)...
ผู้กำกับ : คนเหนือชื่อใต้..รู้ว่า..ใต้ดินของตอแหลแลนด์ มีแร่ธาตุมากมาย
หนึ่งในนั้น..คือ..หินที่หายาก..และมีค่าสุดประมาณ
เขา..คิดจะขุดมันขึ้นมา เพื่อนำไปแลกเปลี่ยน..กับ..น้ำสีดำ
เขายังเล็งถึง..การส่งคนจากตอแหลแลนด์..ไปทำงานที่แคว้นแขก
ผม : เขา..คิดและก้าวเร็ว..กว่าคนอื่น
ผู้กำกับ : เขา..ลืมไปเรื่องหนึ่ง ฟ้าลิขิต..ให้หินมีค่าอยู่คู่..ตอแหลแลนด์
ใครที่คิด..นำมันไปไว้ที่อื่น..จะต้องประสบเภทภัย
ผม : เขา..ไม่เข้าใจ..เรื่องโชคชะตา..ฟ้าลิขิต
ผู้กำกับ : คนเหนือชื่อใต้..มั่นใจในตัวเอง..มากไป
เขาเชื่อว่า..คนที่เขา..ส่งไปขุดหินมี่ค่านั้น จะสามารถนำมันขึ้นมาได้
ผม : ...(..เงียบ..)...
ผู้กำกับ : เขา..ไม่อาจฝืน..ลิขิตฟ้า
ผม : ...(..ผมมองสายน้ำ..)...
ผู้กำกับ : ถ้า..เป็นคุณตองเก้า คุณ..จะคิดและทำแบบเขาไหม
ผม : ผม..ไม่รู้สิครับ..แล้ว..ท่านล่ะ
ผู้กำกับ : ผมเอง..ก็ไม่รู้เหมือนกัน
สายน้ำ..ยังไม่ลดความเชี่ยวกราก...มันถาโถมตามกัน..เหมือนฝูงม้าป่ากำลังวิ่ง
ฤดูนี้..เป็นฤดูน้ำหลาก คนในแดนเหนือ..และแดนอีสาน..ต้องเฝ้าระวัง..
...(..ยังมีต่อ..)...

......ตอแหล...... "..สัมภาษณ์.สด.."....เสนาธิการ...ในห้องสุมหัว....7...

ฝนเริ่มโปรยปรายลงมา...ผู้กำกับเดินนำ..พาผมหลบเข้าชานหลังคา
ผู้กำกับ..แหงนหน้ามองท้องฟ้า ฝนตก..หนาเม็ด..ขึ้นเรื่อยๆ
ผู้กำกับ : คุณรู้ไหม..เมื่อก่อน..ผมชอบออกมานั่งข้างนอก..
ผมจะมองดูดาว..บนท้องฟ้า..ในเวลากลางคืน
มันทำให้ผม..มีความสุข..และมีสมาธิ
ผมจะปล่อย..ให้สมองของผม..เตลิดไปสุดขอบฟ้า
ผมจะนั่งคิด..สิ่งที่จะทำในวันพรุ่งนี้..สิ่งที่จะช่วยพัฒนาตอแหลแลนด์
ผู้กำกับ : ...(..ถอนหายใจ..)...
ผู้กำกับ : ผมเคยมีโอกาสนั่งคุยเป็นการส่วนตัว..กับคนเหนือชื่อใต้
เหมือน..คุณกับผม..ในตอนนี้
เรา..คุยกันนาน..เราคุยถึงแผนงาน..ที่ควรมี..ที่ควรทำ
เรา..คุยถึงอนาคต..ของตอแหลแลนด์
เรา..มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ตรงกัน
ผม : ...(..จ้องหน้าผู้กำกับ..เพื่อค้นหาคำตอบ..)...
ผู้กำกับ : ทุกวันนี้..ผมต้องคอยรับโทรศัพท์..ต้องอยู่ใกล้เครื่องมือสื่อสาร
ผมต้องคอย..check ..ข้อมูลต่างๆ.. จากพวกเด็กๆ
พวกเขาก็ขยัน..ส่งรายงาน..มาตลอด
ยิ่งช่วง..ขอคืนพื้นที่..ผมแทบจะไม่ได้นอนเลย
พวกเขา..คงกลัวว่า..ผมจะว่างเกินไป
รายงานที่ส่งมา..บางเรื่องก็..make up..ขึ้นมาทั้งดุ้น มัน..fake..ทั้งนั้น
ผู้กำกับ : ผมรู้......เพราะบางเรื่องที่ส่งมา มันไม่..make sense..
ผม : ท่าน..พอจะยกตัวอย่าง..ได้ไหมครับ
ผู้กำกับ : ผมว่า..เราเข้าไปข้างใน..ดีกว่า
ผู้กำกับ : ...(..ไปเข้าห้องสุขา..)...
ผม : ...(..จิบเบียร์..)...
ผู้กำกับ : คุณ..จำวันที่19พฤษภาคม..ได้ไหม
ผม : ..ครับ..
ผู้กำกับ : วันนั้น..ห้างสรรพสินค้าบิ๊กเอบีซี..ก็ถูกเผาไปด้วย
ผม : ครับ..คนเสื้อแดง..เป็นคนเผา
ผู้กำกับ : เสื้อดง..เสื้อแดง..อะไรกัน
คุณสุด..คุณพ่อของเสี่ยชาย..โทรมาหาผม
คุณสุด..ต่อว่าผม..ที่คนสีเขียวไปเผาห้างของเขา
เขาโมโหใหญ่..เพราะห้างบิ๊กเอบีซี..ไม่ได้อยู่ในรายชื่อ..ที่จะถูกเผา
มันอยู่..นอกข้อตกลง อีกอย่าง..เขาไม่ได้ทำประกันภัยผู้ก่อการร้ายไว้
ผม : ท่าน..หมายความว่า..เขารู้
ผู้กำกับ : เขารู้..เฉพาะเรื่องการเผา ส่วนเรื่อง..คนตาย..เขาไม่เกี่ยว
ผม : แบบนี้..ใครควรรับผิดชอบ..ครับ
ผู้กำกับ : ผมว่า..ท่านประธาน..และกรรมการทุกคน..ซึ่งรวมถึงผมด้วย
มันเป็น..master plan..ที่ทำกันเป็น..step..step..
ตั้งแต่..การให้ร้าย..คนเหนือชื่อใต้
การลอบสังหาร..ด้วยระเบิด..ตามมาด้วยการยึดอำนาจ
มีเพียงสิ่งเดียว..ที่คนในห้องสุมหัว..ไม่ได้คาดคิดไว้ก่อน
การกำเนิด..ของคนเสื้อแดง..
ผม : เรื่องห้างบิ๊กเอบีซี..ท่านทำยังไง..ครับ
ผู้กำกับ : ผม..ก็เรียกคนรับผิดชอบ..มาสอบถาม
..เฮ้อ..เขาว่า..เด็กๆของเขา..เพลินไปหน่อย
เห็นว่า..เป็นเจ้าของเดียวกัน..และอยู่ใกล้กัน
เลยช่วยสงเคราะห์ให้..ตอนนั้น..กำลังมัน
ผม : แล้วเรื่อง..ศพคนเสื้อแดง..ที่อยู่ในลานจอดรถใต้ดิน..ล่ะครับ
ผู้กำกับ : ผมว่า..เราข้ามไปเถอะ
ผม : ท่านครับ..คนอื่นยังมีศพ..ให้ทำบุญ..บำเพ็ญกุศล
ผู้กำกับ : เสี่ยชาย..เขาดีน๊ะ เขาทำบุญ..อุทิศส่วนกุศล..ไปให้เป็นประจำ
ผม : ผม..คิดว่า..ครอบครัวของคนตาย..ควรมีสิทธ์รับรู้
ผู้กำกับ : ผมคิดว่า..ปล่อยเลย..ตามเลยไปเถอะ มัน..off record..
ผม : ...(..ผมสาดเบียร์..เข้าลำคอ..)...
ผู้กำกับ : คุณตองเก้า..บางเรื่องบางราว..คุณควรจะปล่อยวาง
ผม : ...(..เงียบ..)...
ผู้กำกับ : ผมรู้.....ถ้าตอนนี้..ผมเป็นคุณ ผมคงทำอะไร..บ้าๆไปแล้ว
ผม : อย่างน้อย..ควรมีใคร..ไปกระซิบบอก..พวกญาติๆเขา
ผู้กำกับ : คุณจะทำยังไง..ถ้าพวกเขา..ขอศพหรือขี้เถ้าคืน
คุณจะเอา..อะไรไปให้พวกเขา..มันไม่มีแล้ว
ตอนนั้น..มันก็ไม่มี ตอนนี้..มันก็ไม่มี
ผมได้แต่ภาวนา..คงมีสักวัน..ที่มันจะมี
วัน..ที่ดวงวิญญาณ..ซึ่งล่องลอย..อยู่ในลานจอดรถใต้ดินนั้น..
จะเดินออกมา..ทวงความยุติธรรม..จากผู้สั่งการ
...(..ยังมีต่อ..)...

......ตอแหล...... "..สัมภาณ์.สด.."....เสนาธิการ...ในห้องสุมหัว....8...

ข้างนอกตัวบ้าน...ฝนไม่มีทีท่า..ว่าจะหยุด
มัน..กระหน่ำลงมา..เหมือนโกรธแค้น..คนที่อยู่เบื้องล่าง
ผู้กำกับ : พรุ่งนี้..คุณตองเก้า..ไม่ต้องเข้าโรงพิมพ์
ผม : ...(..คิดในใจ.....ผมโดนกระชับพื้นที่แล้วหรือ..)...
ผู้กำกับ : ผม..ได้คุยกับ..เจ้านายของคุณ..ก่อนที่คุณจะมาพบผม
พรุ่งนี้..ผมต้องไปตรวจงาน คุณ..ไปกับผม
ผมจะพาคุณไปดูกิจกรรม..หน่วยพิเศษ..ของคนสีเขียว
ผม : หน่วยนี้..อยู่ไม่ไกล..จากเมืองหลวง..นี่ครับ
ผู้กำกับ : ใช่..นั่งรถไม่นาน..คุณจะได้ไป..เปิดหู..เปิดตา
ผม : ..ครับ..ท่าน..
ผม : ท่านครับ..สายข่าวของผม..เคยรายงานว่า...
หน่วยพิเศษหน่วยนี้..ถูกฝึกมาให้เป็นหน่วยล่าสังหาร..
และเป็นทีมเดียวกัน..กับ..ที่ลอบสังหาร..หัวหน้าคนสีเหลือง
ผู้กำกับ : ถ้า..ต้องการเอาชีวิตจริง..
ป่านนี้..กลายเป็นฝุ่น..ไปแล้ว
คนในห้องสุมหัว..แค่..ต้องการสั่งสอน ให้เขา..พูดน้อยๆหน่อย
ผม : แค่..เรื่องพูดมาก..หรือ..มีเรื่องอื่น..ครับ
ผู้กำกับ : คุณตองเก้า..เคยสังเกต..
สิ่งที่เขาทำ..และพูด..ก่อนจะถูกยิงไหม
ผม : ผม..ไม่ได้สังเกต..ครับ
ผู้กำกับ : หลังจากร่วมกัน..โค่นล้ม..คนเหนือชื่อใต้..ได้สำเร็จ
หัวหน้าคนสีเหลือง..คิดว่า..ตัวเองใหญ่สุด..เสียงดังสุด
ทุกคนในตอแหลแลนด์..ต้องฟังเขาพูด..
เขาคิด..จะด่า..หรือ..ว่าใครก็ได้ เพราะ..เขาเส้นใหญ่
เขา..ลืมตัว..และหลงตัวเอง..มากขึ้นทุกวัน
ขืนปล่อยให้เขา..ทำได้ทุกอย่าง..จะเป็นผลเสีย..มากกว่าผลดี
ผม : คนในตอแหลแลนด์..เชื่อว่า..
เขามีของดี....จึงโดน..แค่เล็กน้อย
ผู้กำกับ : ถ้า..เด็กๆ..ได้รับคำสั่ง..ให้จบในวันนั้น
เขา..ไม่มีโอกาสรอดหรอก..
คุณดู..เสธ..นักรบ..ผู้พิทักษ์คนเสื้อแดง..เป็นตัวอย่าง
คุณ..อย่าลืมน๊ะ.. ทุกคน..คือมืออาชีพ..ถูกฝึกมาอย่างหนัก
ผม : ผม..ทำข่าวมา..สามสิบกว่าปี..เคยติดตามข่าวประเภทนี้มา
ถ้า..คนสั่ง..ใช้หน่วยล่า..แบบ..full team..ไม่มีวันพลาด
ผู้กำกับ : ..ใช่..
ผม : หลังวันเกิดเหตุ..หน่วยงานพิสูจน์..
รายงานจำนวนกระสุน..ที่ใช้ยิง..มีเป็นร้อยนัด
ผม..ยังคิดในใจเลย...
คงเป็นแค่การเตือน..การสั่งสอน..หรือ..อาจจะเป็นการจัดฉาก..
และทีมที่ลงมือ..ต้องเป็นมืออาชีพ..และเป็นคนสีเขียว
ผู้กำกับ : อะไร..ทำให้คุณตองเก้า..คิดว่าเป็นคนสีเขียว
ผม : การล่าสังหาร..แบบเป็นทีม..จะต้องมีรถประกบหน้า..
ประกบหลัง..ประกบข้าง..เพื่อ..lock..เป้าหมายให้อยู่ในวิถีกระสุน
รถคันที่ประกบข้าง..จะเป็นทีมลั่นไก..
ถ้าวันนั้น..ทีมล่า..ต้องการให้หัวหน้าคนสีเหลืองตายจริง
กระสุนที่กระหน่ำ..เฉียงลงมา..จากด้านข้างของรถที่ขับประกบอยู่
จะต้องเข้า..เป้าหมาย..เป็นสิบๆนัด..
ผู้กำกับ : ภายใต้ขุนพลที่เข้มแข็ง..ไม่มีทหารที่อ่อนแอ
เจ้านายของคุณฉลาด..ที่ส่งคุณมา..เป็นเพื่อนดื่มเบียร์กับผม
ผม : แต่..ท่านฉลาดกว่า..ที่ให้ผมช่วยกระจายข่าวทางอ้อม
ผู้กำกับ : ถือว่า..ต่างฝ่าย..ต่าง..win..win..
ผู้กำกับ : ผม..ได้ส่งข่าวเตือน..ไปถึงคนเสื้อแดง
คุณตองเก้า..ได้ข่าวเจาะลึก..ไปลงสกู๊ปหน้าหนึ่ง..
ผมว่า....มันดี..สำหรับเราทั้งสองฝ่าย..
ผม : ท่านครับ..ท่านคิดว่า......
คนในห้องสุมหัว..จะรามือ..กับคนเสื้อแดง..หรือครับ
ผู้กำกับ : คงไม่..แต่อย่างน้อย…….
ความหวาดระแวง..ในหมู่คนพวกเดียวกัน..ย่อมต้องมี
แผนการต่างๆ..ที่..plan..เอาไว้..
..อาจจะชะลอ..หรือเปลี่ยนแปลงไป
ผม : ท่านไม่คิดว่า..ท่านประธาน..จะ........
.......เออ.......ลงโทษท่าน..หรือครับ
ผู้กำกับ : ผมบอกคุณแล้ว..ผมอยู่มาได้..จนถึงทุกวันนี้..ก็เกินคุ้ม
อายุขนาดผม..ไม่ต้องฆ่าแกง..ก็ใกล้กลับบ้านเก่าแล้ว
ผู้กำกับ : ...(..หัวเราะอย่างเบิกบาน..)...
ผม : ...(..ยิ้ม..แหยๆ..)...
ผู้กำกับ : เดี๋ยวนี้..คุณเห็นไหม.....
หัวหน้าคนสีเหลือง..สงบเสงี่ยม..ไปเยอะ
ผม : แบบนี้..หัวหน้าคนสีเหลือง..ไม่คิดเอาคืน..หรือครับ
ผู้กำกับ : เขากล้าหรือ.....คุณอย่าลืม..พวกผมเป็นคนปั้นเขาขึ้นมา..
ผม : เสร็จนา..ฆ่าโคถึก เสร็จศึก..ฆ่าขุนพล ใช่ไหมครับ
ผู้กำกับ : ถ้า...เขา..ไม่หลงตัวเอง..ก็ไม่มีปัญหา
คนเรา..เมื่อเป็นใหญ่..เป็นโต....
....ส่วนมาก..จะลืม..กำพืด..ตัวเอง
ผม : ...(..........)...
ผู้กำกับ : ..เออ....คุณตองเก้า..พอจะทานข้าวต้ม..ไหวไหม
เวลาที่ผมนอนดึก..หรือ..ดื่มแอลกอฮอล์มากๆ
ต้องตบท้ายด้วย..ข้าวต้ม..ร้อนๆ
ไม่อย่างนั้น..เวลาตื่นนอน..จะรู้สึก..hang..
ผม : …(..ยิ้ม..)... ท่านไหว..ผมก็ไหว..ครับ
ผู้กำกับ : ผม..จะเล่าเรื่องเบาๆ..ก่อนนอน..ให้คุณฟัง
ผม : ท่านครับ..มันคงเป็น..เรื่องคลายเครียด..น๊ะครับ
ผูกำกับ : เมื่อผมเล่าจบ..ไม่รู้..คุณจะเครียด..มากขึ้นหรือเปล่า
ผม : ยังไง..ก็ต้องลองดู..สักยก
ผู้กำกับ : ดีครับ..ผมชอบ..นักสู้
ผู้กำกับ : เรื่องที่ผมจะเล่า..มันเป็นเรื่อง..เชิงปรัชญาชีวิต..
มันให้ข้อคิด..เกี่ยวกับคน มันคิดได้..หลายแง่หลายมุม..
แล้วแต่พื้นฐาน..ของผู้คิดคนนั้นๆ
ผม..ขอเริ่มเรื่อง..เลยน๊ะ
ในหมุ่บ้านชนบทแห่งหนึ่ง...ไม่ไกลจากเมืองหลวง
หมู่บ้านแห่งนี้...มีผู้คนอาศัยอยู่ไม่มาก
เมื่อเด็กชายในหมู่บ้าน..เริ่มนมแตกพาน
พวกเขา..ก็จะเดินทางไปในหัวเมืองใหญ่ๆ
เพื่อทำงาน..หรือ..ศึกษาเล่าเรียน
พวกเขา..จะทิ้งถิ่นที่เคยอยู่ เพื่อไปแสวงหาโอกาส..ในเบื้องหน้า
พ่อแม่...ญาติพี่น้อง..ผู้แก่ผู้เฒ่า ล้วนเห็นดี..เห็นงาม
การไปขุดทอง..ในเมืองใหญ่ๆ..
..ย่อมดีกว่า..หมกตัว..อยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ
หมู่บ้าน..ที่ไม่เปิดโอกาสใดๆ..ให้เลย
ขอเพียงมี..แสงสว่างอันน้อยนิด..ในเมืองใหญ่
เด็กวัยรุ่นเหล่านั้น..ก็ยินดีที่จะเสี่ยง
ปีนั้น...แล้งจัด..ฝนไม่ตกตามฤดูกาล
เด็กวัยรุ่น..และคนหนุ่ม..ต้องอพยพตัวเอง..สู่เมืองใหญ่
คงเหลือแต่..คนแก่คนเฒ่า..อยู่เฝ้าหมู่บ้าน
ไอ้ดำ...และ..ไอ้ขาว...ก็เหมือนเด็กในรุ่นราวคราวเดียวกัน
พวกเขา..ใฝ่ฝัน..จะได้เข้าไปในเมืองใหญ่
พวกเขามุ่งมั่น..ที่จะสร้างฐานะ..เยี่ยงผู้อื่น..ที่ร่ำรวย
พวกเขา..มีความฝัน พวกเขา..มีความหวัง
พวกเขา...จะรู้ไหมว่า..ในหนึ่งร้อยคน..จะมีผู้สมหวัง..ไม่เกินสิบคน
ชีวิตในเมืองใหญ่..บีบคั้น..ให้ทุกคน..ต้องดิ้นรนเอาตัวรอด
ทุกคน..ต้องฉกฉวยโอกาส..ที่มาถึง
ใครที่มีจิตใจ..ดีงาม ล้วนตกเป็นเหยื่อ..ของคนเจ้าเล่ห์
ไอ้ดำ...และ..ไอ้ขาว..ก็ตกอยู่ในวังวนนี้เหมือนกัน
ไอ้ดำ..ความรู้น้อย..จบประถมหก
ไอ้ขาว..จบประถมหก..เหมือนกัน..แต่ฉลาดกว่า
ไอ้ดำ..หมดหนทาง..ทำงานสุจริต..จึงเดินเข้าสู่ด้านมืด..ของสังคม
ส่วนไอ้ขาว..รักดีรักงาม..ไปบวชเป็นสามเณร
เวลาผ่านไป...หลายสิบปี...
ไอ้ขาว..มีแต่คนเคารพนับถือ..และยกย่อง..ให้เป็น..หลวงพ่อขาว
ส่วนไอ้ดำ..เขยิบฐานะ..เป็นไอ้เสือดำ..ผู้มีอาชีพ..ปล้นฆ่า
เพื่อนรักสองคน…ต่างเลือก..ทางเดินคนละทาง
ทางหนึ่ง..สว่างไสว ทางหนึ่ง..มืดมิด
ต่อมา...หลวงพ่อขาว..เกิดหลงผิด..หมกมุ่นอยู่ในโลกีย์วิสัย
หลวงพ่อขาว..ทำผิดวินัยสงฆ์..ลุ่มหลงในอบายมุข
ในที่สุด..หลวงพ่อขาว..มรณภาพ..พร้อมมลทินติดตัว
ส่วน...เสือดำ..เดินผ่านลำธาร เขา..แลเห็นเด็กกำลังจะจมน้ำ
เสื้อดำ..กระโดดลงไปช่วย
เด็กคนนั้น..รอดตาย ส่วนเสือดำ..ตายสนิท
เมื่อข่าวการตาย...ของทั้งสองคน..ไปถึงหมู่บ้าน
คนในหมู่บ้าน..ต่างจับกลุ่มวิพากษ์วิจารณ์
ต่างคน..ต่างคิด ต่างคน..ต่างพูด
บางคน..สมน้ำหน้า..หลวงพ่อขาว..ว่าดีแตก
บางคน..สรรเสริญ..เสือดำ..ว่าจิตใจสูงส่ง
บางคน..ก่นด่า..หลวงพ่อขาว..ว่าอีแอบ
บางคน..เห็นใจ..เสือดำ..ว่ายากจน
บางคน..รัก บางคน..ชัง
ผู้กำกับ : …(..มองหน้าผม..)...
ผู้กำกับ : ผมรู้..คุณตองเก้า..จะเลือกใช้ชีวิต..แบบไหน
และคุณเอง..ก็คงรู้ว่า.......ผมจะเลือกเป็นใคร
ผู้กำกับ : ชีวิตของคุณ..และของผม..คงไม่ต่างกันเท่าไร
ผม : …(..ผมไม่ได้ตอบ..ผมได้แต่คิด..)...
มันคงเป็นจริง...อย่างที่..ผู้กำกับพูด..
ผมอาจจะเครียดมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ..เมื่อฟังเรื่องที่เล่า..จบ
ผมสมควร..ใช้ชีวิตของผม..ตามหลวงพ่อขาว..หรือ..เสือดำ
ดีตอนต้น...เลวตอนจบ เลวตอนต้น...ดีตอนจบ
คืนนี้..คงเป็นอีกคืนหนึ่ง........ที่ผมต้องลืมตา..ครุ่นคิด..อยู่บนที่นอน
...(..ยังมีต่อ..)...

......ตอแหล...... "..สัมภาษณ์.สด.."....เสนาธิการ...ในห้องสุมหัว...9...

เช้านี้ผมตื่นนอน...ก่อนเวลานัดหมายสองชั่งโมง
เมื่อคืน..ผมนอนไม่ค่อยหลับ...
มัวแต่คิดว่า..จะเป็น..หลวงพ่อขาว..หรือ..เสือดำ
ผมทำธุระส่วนตัว...เหมือนทุกเช้า...
หนังสือพิมพ์ภาษาไทย..และอังกฤษ..แปดฉบับ..
ถูกวางอยู่..บนโต๊ะอาหาร..ดั่งเช่นทุกวัน..
เช้านี้ผมพลิกดูลวกๆ...ดูแต่หัวข้อข่าว..
ภาพผู้บริหารคนปัจจุบัน..แสดงท่าลุยน้ำ..
พร้อมโบกมือ..ทักทายชาวตอแหล..เหมือนนางงาม
ผมโยน...หนังสือพิมพ์เหล่านั้น..ลงบนโต๊ะ
การสร้างภาพ..เป็นแบบนี้นี่เอง..
เสียงกริ่งประตู..ดังขึ้นสองครั้ง..
ผมเปิดประตูบ้าน..เดินไปขึ้นรถ..ที่ผู้กำกับนั่งอยู่
ผู้กำกับ : เช้านี้ดู..ไม่ค่อยสดชื่นน๊ะ
ผม : ครับ...ผิดกับท่าน
ผู้กำกับ : คนแก่..นอนนิดหน่อย..ก็พอ
ผม : มีท่าน..กับ..ผม..เพียงสองคน..หรือครับ
ผู้กำกับ : คนอื่น..ไปพบกันที่โน่น
ผม : ท่านครับ..สื่อมีกี่คน..ครับ
ผู้กำกับ : สำหรับผม..คนเดียว..คนอื่นไม่รู้
ผม : สงสัย..งานนี้..สื่อเชียร์..คงเพียบ
ผู้กำกับ : ผม..เชิญคุณมา..update..ความรู้
งานนี้..จะสาธิต..ยุทธวิธี..และอาวุธใหม่ๆ
ผม : รวมถึง..ปืนsniper..รุ่นแกะกล่อง..ไม๊ครับ
ผู้กำกับ : ผมไม่รู้..รายละเอียด..มากนัก..
วันนี้...ผมได้เห็นการสาธิต..ของหน่วยพิเศษ..พร้อมอาวุธใหม่ๆ
จุดประสงค์..ของการโชว์..เพื่อให้บุคคล..ที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคง
มีความมั่นใจ..และไว้วางใจว่า..คนพิเศษสีเขียว..จะดูแลความสงบได้
หลังการสาธิตเสร็จสิ้น...ผู้กำกับ..ดึงผมออกมา..จากหน่วยพิเศษนั้น
ท่านไม่พูดอะไร..จนรถได้จอด..ที่ร้านอาหารริมน้ำแห่งหนึ่ง
ผู้กำกับ : คุณตองเก้า..คงสงสัยสิน๊ะ..
ผม : เรื่อง..อะไร..ครับ
ผู้กำกับ : ที่ผม..รีบพาคุณ..ออกมา
ผม : มีปัญหา..หรือครับ
ผู้กำกับ : ไม่มีหรอก..พยาธิในท้องของผม..มันร้อง..
ผม : ...(..ยิ้ม..)...
ผู้กำกับ : คุณก็รู้..ถ้าอยู่ต่อ..สื่อที่เหลือคงรุมทึ้งผมแน่ๆ
ผู้กำกับ...สั่งอาหารมาหลายอย่าง..ล้วนเป็นอาหารจานโปรด..ของคอเหล้า
แต่ที่ขาดไม่ได้..ปลา..และผักต่างๆ..
อ้อ.....มื้อนี้....มีน้ำมังสวิรัติ..มากลั้วคอ
ผู้กำกับ : ทุกครั้ง..ที่ผมมาที่นี่..ผมชอบมานั่งโต๊ะนี้
ผม..ชอบมาดู..สายน้ำไหลเอื่อยๆ..
มัน..ให้ข้อคิด..เกี่ยวกับชีวิต..
สายน้ำไหลไป..มักไม่ไหลทวน..
ชีวิตเรา..ไม่มีหวน ไม่กลับคืน..เหมือนกัน
ผม : ท่านครับ.........ผมขอถามท่านสักข้อ...
.....ทำไมท่าน...ถึงมาร่วมหัวจมท้าย..อยู่ในห้องสุมหัว..
ผู้กำกับ : คุณตองเก้า....คิดว่ายังไง
ผม : ผม..ไม่รู้เหตุผล..ของท่านครับ
ผู้กำกับ : คุณคิดว่า......คนเราเกิดมา....ควรทำตัวอย่างไร
ผม : …(..แสดงสีหน้างงๆ..)...
ผู้กำกับ : ผมหมายถึง......เราสลับตำแหน่งกัน
ผม..เป็นนักหนังสือพิมพ์อาวุโส..อย่างคุณ
ส่วนคุณ..เป็นกรรมการคนหนึ่ง..ในห้องสุมหัว
ผม : ผม..คงถอนตัวแต่แรก..
ผู้กำกับ : คุณ..ไม่มีสิทธิ์..ก้าวออกนอกวง
ผม : ถ้า..ผมเห็นว่า..สิ่งนั้นมันไม่ถูกต้อง..ผมขอ..bye..
ผู้กำกับ : ถ้า..มันเป็นลิขิตฟ้า..ล่ะ
ผม : ผม..คงต้องลองฝืนดู..สักครั้ง
ผ้กำกับ : คุณอาจฝืนได้ครั้งแรก..แต่ครั้งต่อไป..และต่อไป..ล่ะ
ผม : ...(..เงียบ..)...
ผู้กำกับ : ชีวิต..ไม่ง่ายดายปานนั้น
ผม : งั้น..ผมขอเปลี่ยนคำถามใหม่..
ผู้กำกับ : คุณบอกว่า..จะถามข้อเดียว..
ผู้กำกับ : ...(..ยิ้ม..อารมณ์ดี..)...
ผม : ...(..ยิ้ม..แบบมีชัย..)...
ผม : ในจำนวนกรรมการ..มีท่านเพียงคนเดียว..หรือครับ..
..ที่มีใจ..เอนเอียงมาทาง..คนเสื้อแดง
ผู้กำกับ : ผม..ไม่ใช่คนเสื้อแดง..
เพียงแต่..ผมไม่ชอบ..ความไม่เป็นธรรม..
การตัดสิน..ใครผิดใครถูก..ควรดูกันที่หลักฐาน
ทุกวันนี้..ส่วนมากจะเป็น..หลักกู..ตัวกู..ของกู
ผม : ผมทำข่าวมานาน..ท่านไม่เคยเปลี่ยน..จุดยืน
ผู้กำกับ : ผมก็เป็น..ของผมอย่างนี้..
ที่ผ่านๆมา..เหตุการณ์ปกติ..ผมก็อยู่ของผม..ไม่ไปวุ่นวาย
ผม : ตอนนี้..ท่านก็ถอนตัวได้..ไม่ใช่หรือครับ
ผู้กำกับ : คุณคิดว่า..ผมจะมีที่ยืน..หรือ
ผม : คนเรา..ไม่มีคำว่าสาย..ถ้าจะกลับตัวกลับใจ
ผู้กำกับ : นั่น..สำหรับคุณ..ไม่ใช่ผม..
ผม : หรือว่า..............
ผู้กำกับ : ...(..จ้องหน้าผม..)...
ผม : ท่าน..คงไม่ใช้ผม..เป็นตัวเรียกแขก..มาหาท่าน
ผู้กำกับ : ...(..ยังคงจ้องหน้าผม..)...
ผม : ท่าน..ต้องการให้มันจบ..แบบนี้หรือ
ผู้กำกับ : เมื่อหนีไม่ได้..เราก็ต้องปักหลักรอ..ให้เขามาหา
ผม : ...(..จิบเบียร์..)...
ผู้กำกับ : ...(..จิบเบียร์..)...
ผม : ท่าน..ตัดสินใจแน่นอนแล้ว..หรือครับ
ผู้กำกับ : ผม..ตัดสินใจ..ตั้งแต่โทรหาเจ้านายของคุณ
ผม : ผม..สามารถเขียนได้ทุกเรื่อง..รวมทั้งท่านประธาน
ผู้กำกับ : ใช่........ทุกเรื่อง.....ที่ผมพูด.....(..ผู้กำกับ..เน้นทีละคำ..)...
ผม : ...ครับ...
คราวนี้....เป็นตัวของผม..ที่จ้องมองสายน้ำสายนั้น
ช่วงนี้ฝนมาก..สายน้ำก็ไหลเร็วขึ้น..
ผมหันหน้า..มามองผู้กำกับ..
ผู้กำกับ..กำลังมองสายน้ำ..สายน้ำที่ท่านมองเป็นประจำ
...(..ยังมีต่อ..)...

......ตอแหล...... "..สัมภาษณ์.สด.."....เสนาธิการ...ในห้องสุมหัว...10...

อาหารมื้อ...กึ่งเที่ยง..กึ่งบ่าย..ทำเอาผมแทบจุก..
ของค้างเก่าจากมื้อเย็น..และมื้อดึก..
ยังคงสาละวน..อยู่ในกระเพาะ
ผมต้องคลาย...เข็มขัด..ลงมาอีกรูหนึ่ง
ตั้งแต่...ได้คุยกับ..ผู้กำกับ..
วันนี้เป็นวันที่..เจาะลึกลงไป..มากกว่าช่วงก่อนๆ
มันเป็น..การวิเคราะห์..สถานการณ์ปัจจุบัน
ของ..คนสีเหลือง..คนสีแดง..คนสีเขียว..
คนหลากสี..คนไม่มีสี..และคนในห้องสุมหัว
เริ่มต้นจาก...คนสีเหลือง.......
หนึ่งใน..ผู้นำคนสีเหลือง..เป็นผู้เสียผลประโยชน์..
เมื่อคนเหนือชื่อใต้..ปฏิเสธในสิ่งที่เขาร้องขอ
เขา...มีพรสวรรค์..ในการพูด
เขา...รู้จักฉวยโอกาส..เมื่อมีช่องทาง
เขา...มีความเจ็บแค้น..ต่ออดีตผู้บริหาร
และเขา..จะร่วมมือกับทุกคน..ที่มีศัตรูคนเดียวกัน
ผู้นำคนสีเหลือง...มักอวดอ้าง..เรื่องฟ้าลิขิต
ฟ้าลิขิต..ให้เขา..เป็นตัวแทน..มาปราบมาร..
มากอบกู้..ตอแหลแลนด์..ให้พ้นภัย
สาวกคนสีเหลือง..ก็เชื่อถือในคำพูดของเขา
ผู้นำคนสีเหลือง..มีสายข่าว..ที่กำความลับ..
ของคนใหญ่..คนโต..ในตอแหลแลนด์
เขา..ไม่ใช่ผู้หยั่งรู้..
เขาเป็นเพียง..คนเจ้าเล่ห์..ที่รู้มากกว่าคนอื่น
สิ่งที่เขารู้...สิ่งที่เขามี..
เขาใช้มัน..เพื่อแบล็คเมล์..และต่อรองผลประโยชน์
ถ้าเขา..อยากได้อะไร..จากใคร..
เขามักจะ..พูดเปรยๆ..ต่อหน้าสาธารณชนว่า..
พรุ่งนี้..ผมจะมีเรื่อง..ของนายแดง..มาเล่าให้ฟัง
ถ้า..คืนนั้น..นายแดง..ติดต่อ..มาหาเขา
พรุ่งนี้..เขาจะลืมพูดถึง..เรื่องของนายแดง..
ช่วงที่มีการชุมนุม...เงินที่ใช้จ่ายในส่วนต่างๆ..
รวมทั้ง..ค่าตัว..ในการแสดงของเขา..
ล้วนมาจาก...การบริจาค..ของคนสีเหลือง..
การลงขัน..ของผู้สูญเสียผลประโยชน์..
ธุรกิจผิดกฎหมาย..งบลับของคนสีเขียว..
รวมทั้งคนในห้องสุมหัว..
หลังจาก...คนในห้องสุมหัว..
ได้ทำการเตือนสติ..แก่ผู้นำคนสีเหลือง
ผู้นำคนสีเหลือง..รู้ดีว่า..
ถ้าเขา..ยังเดินเกมข้างถนน..อยู่อีก
เขา..คงได้เดินทางไกล..ไปจากโลกนี้..แน่ๆ
เขาได้ผันตัวเอง...เข้าสู่..เกมการเลือกตั้ง
เขาคิดว่า..เขาพร้อมสำหรับทุกอย่างแล้ว
อนิจจา..ฟ้าลิขิต..ที่เขาเชื่อถือมาตลอด
ไม่ได้ช่วย..เปิดทางสะดวก..สำหรับเขาอีกต่อไป
สาวก..ที่เขาเคยมี บารมี..ที่เขาภาคภูมิใจ
ไม่ได้ช่วยเขา..ในสนามเลือกตั้งเลย..
เขารู้แล้วว่า..ยุคของความตกต่ำ..
ได้มาเยือน..คนสีเหลือง..ก่อนกำหนด
คนสีเหลือง...ที่เคยฟังเขาพูด
คนสีเหลือง..ที่เคยยกย่องเขา
คนสีเหลือง..ที่เคยเดินตาม
บัดนี้..คนเหล่านั้น..ได้หันหลังให้เขา
เหลือเพียง...เหลือบที่ยังเกาะ..อยู่รอบตัวเขา
เหลือบที่...ไม่มีที่จะไป
เหลือบที่...มีแต่ความหวัง..ลมๆแล้งๆ..
และเหลือบที่คิดว่า..โอกาสแห่งความรุ่งเรืองจะกลับมาอีก
ผู้กำกับวิเคราะห์..........
คนในห้องสุมหัว..ไม่ได้ให้ความสำคัญ..
กับผู้นำคนสีเหลือง..หรือสาวกของเขา..อีกต่อไป
เหตุผลง่ายๆ..ความศรัทธาในตัวของเขา..ไม่มีอีกแล้ว..
เขามา..เพราะผลประโยชน์..
เมื่อคนในห้องสุมหัว..ได้ให้สิ่งที่เขาต้องการไปแล้ว
เขาควรจะพอใจ..และใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย
กับตัวเงิน..จำนวนมหาศาล..ในบัญชีของเขา
ผมฟังไป…...คิดไป
ค่าตัว..ในการ..ปั้นเรื่อง ค่าตัว..ในการ..กล่าวร้าย
มีราคา..พอที่จะซื้อ..โรงแรมในต่างประเทศ
จริงสิ..ถ้าผมต้องการ..ให้ลูก..
เป็น..เศรษฐีพันล้าน…ในอนาคต
ผมต้องคิดใหม่..ทำใหม่..
คืนนี้.......ผมจะรีบบึ่งรถ...กลับบ้าน..
และเริ่มสอนลูก.....ให้พูดตอแหล
...(..ยังมีต่อ..)...